کدامیک از داروهای دیابت بعد ازحمله ی قلبی مفیدتر هستند؟

گروهی از متخصصین بخش قلب انستیتو karolinska در سوئد تحقیقی را برای بررسی درمانهای مختلف بر روی بیمارانی که یک بار حمله ی قلبی داشتند، طراحی نمودند.

نتایج این تحقیق در فوریه ی 2011 در مجله ی Diabetologia به چاپ رسید.

1154 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 که یک بار قبلاً حمله ی قلبی داشتند در این تحقیق شرکت کردند. دانشمندان این بیماران را به سه گروه زیر تقسیم کردند:

·        گروهی که علاوه بر داروهای خوراکی، انسولین نیز دریافت می کردند.

·        گروهی که به طور موقت در بیمارستان تحت درمان انسولین بودند سپس به درمان عادی قبلی با داروهای خوراکی برگشتند.

·        گروهی  که تنها درمان خوراکی به مدت 1/2 سال مصزف می کردند.

داوطلبین شرکت کننده در این تحقیق به مدت 1/4 سال بررسی شدند.

تعداد حملات قلبی منجر به مرگ درتمام گروه ها با هم برابر بود. تعداد حملات قلبی غیر مرگبار در گروهی که تحت درمان با انسولین بودند بیش از سایر گروه ها بود. در گروهی که تنها تحت درمان با داروهای خوراکی بودند میزان خطر مرگ به دلیل سرطان کمتر از دو گروه دیگر بود. خطر مرگ و خطر مرگ بر اثر سرطان در دیابتی ها که متفورمین دریافت می کردند کمتر از سایر بیماران بود. داروی متفورمین (گلوکوفاژ ، گلوکوفاز XR و فورتامت) جزو قرص های خوراکی پایین آورنده ی قند خون است. این دارو به عنوان خط اول درمان افراد مبتلا به دیابت نوع 2 استفاده می شود .همچنین می توان از این دارو برای پیشگیری از ابتلا به دیابت نوع 2 در افراد در معرض خطر استفاده کرد.

مطالعه ای در کانادا نشان داد که مصرف متفورمین و آواندیا بطور هم زمان در پایین آوردن خطر ابتلا به دیابت در افراد مبتلا به پیش دیابت موثر است.

داروهای خوراکی پایین آورنده ی قند خون یک ، دو یا سه بار در روز بنا به تجویز پزشک استفاده می شوند. درمان با این داروها معمولاً با دوز 500 میلیگرم دو بار در روز یا 850 میلی گرم یک بار در روز آغاز می شود . این دوز می تواند بتدریج در طول زمان بسته به واکنش قند خون به دارو افزایش یابد.

عمل متفورمین از طریق چندین مکانیزم انجام می شود:

·        این دارو سبب کاهش جذب قند در روده می شود.

·        سبب افزایش ترشح انسولین از پانکراس می شود.

·        سبب کاهش تولید قند در کبد می شود.

·        به سلولهای ماهیچه ای و چربی کمک می کند تا به انسولین بهتر پاسخ دهند (عمل انسولین کمک به سلولها برای جذب قند است).

اثرات جانبی مضر متفورمین:

مصرف متفورمین معمولاً بی خطر است اما مانند همه ی داروها می تواند اثرات جانبی مضری داشته باشد. جدی ترین خطر جانبی مصرف متفورمین اسیدوزلاکتیک است. علائم و نشانه های اسیدوزلاکتیک عبارتست از:

·        خستگی

·        سرگیجه

·        خواب آلودگی

·        لرز

·        سردی پوست

·        درد ماهیچه

·        تنفس سریع یا سختی تنفس

·        کندی ضربان قلب یا ضربان قلب غیر عادی

·        درد شکمی

·        حالت تهوع

·        تهوع یا اسهال

متفورمین بندرت سبب هیپوگلیسمی (افت قند خون)می شود. اما خطر افت قند خون هنگامیکه این دارو با سایر داروهای خوراکی ضد دیابت مصرف شود وجود دارد.علائم و نشانه های افت قند خون شامل: تعریق، لرز، ضربان شدید قلب، گرسنگی غیر عادی، تاری دید، سرگیجه و مور مور شدن دستها و پاها می باشد.

از آن جایی که متفورمین از طریق ادرار دفع می شود ، تجویز آن برای بیمارانی که مبتلا به مشکلات کلیوی هستند باید با احتیاط انجام شود. بیماران مسن قبل از مصرف این دارو باید برای بررسی عملکرد کلیه هایشان آزمایش دهند. بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 چند روز قبل از عکس برداری با اشعه ی X باید مصرف دارو را با مشورت پزشک قطع کنند.

منبع:diabetes-living.com